Izložba "Sungazers" Bojana Stevanića

Na izložbi „Sungazers" (Posmatrači Sunca) Bojana Stevanića, koja se otvara u subotu 13. juna, u 19 časova u Parobrodu, biće predstavljene slike i crteži nastali tokom prethodne dve godine. Pod ovim naslovom obuhvaćeni su umetnički radovi koji se međusobno razlikuju po načinu izvedbe, formi, koloritu, kao i prikazanom sadržaju. Pođe li se od pitanja ko su svi oni koji posmatraju Sunce ili reaguju na njega, kao centralno polazište izloženih slika i crteža prepoznaje se odnos čoveka prema sopstvenom, savremenom okruženju. Stoga, repertoar motiva podrazumeva prirodni svet, živa bića, realne i kreirane prostore, prepoznatljive i izmišljene objekte, monolitne forme, elemente atmosfere i efekte njihovog delovanja, te različite aspekte preoblikovane prirodne i tehnološke stvarnosti. Iz ovog konglomerata utisaka i entiteta proizilazi nemogućnost njihovog ujednačenog, istovetnog sagledavanja, a otuda i višestrukost umetničkih pristupa i interpretacija. Jednako kako je pogled na stvarnost i okruženje u savremenom kontekstu varijabilan i ambivalentan, tako su i likovne razrade ovih tema različite. Ukoliko se predstavljeni radovi međusobno uporede, primećuje se da neke odlikuje centralna, a druge dinamična kompozicija, da pojedine karakteriše ekspresivnost boje, a druge ekspresivnost gesta ili linije, kao i da su neki ostvareni naglašenim pastuoznim nanosima boje, a drugi lazurnim preklapanjem transparentnih formi. Posebno je uočljiv promenljiv metod apstrahovanja prikaza, koji se realizuje na različite načine, kroz redukciju, deformaciju, ekspresivnost, materijalizaciju ili geometrizaciju. Na pojedinim slikarskim radovima likovni postupak podrazumeva i procesualnu apstrakciju, preslikavanje (Sintetičko začeće) ili brisanje naslikanog (Zora u Džajpuru), čime se dodatno udaljava od prvobitnog motiva, a likovni sadržaj preovlađuje nad diskurzivnim. Ova svesna likovna rešenja u direktnoj su vezi sa sadržajem, dok njegovom tumačenju nameću specifična raspoloženja. Tako, razmišljanja o prirodi mogu da istovremeno budu kontemplativna i obuzimajuća (Šapat velike Majke), da izazivaju fascinaciju (Beskraj) ili anksioznost (Sakupljač polena iz pepela), ushićenje (Rađanje svitaca) onoliko Koliko i saosećanje (Biće sa tačkastim oklopom). Podudarnost u sadržaju koji postoji između određenih parova crteža i slika pokazuje u kojoj meri se metodologija i proces razmišljanja unutar ova dva likovna jezika razlikuju. Prema tome, iako crteži funkcionišu kao početna razrada jedne teme koja se potom obrađuje i na platnu, ovi idejni pandani predstavljaju potpuno odvojena umetnička ostvarenja. Pojavni svet u velikoj meri čini polazište koje se razaznaje samo u naslovu, dok se krajnji rezultat ovih radova ogleda u likovnoj interpretaciji kroz prostor i formu, kao i kroz naglašavanje boje, teksture i materijalnosti. Stvoreni, imaginarni prostori, fiktivne organske forme, artificijelni ili snoliki monoliti nalaze se na nešto udaljenijoj tački od objektivne stvarnosti kao izvorišta repertoara motiva, dok svi oni zajedno pripadaju realnosti slike, boje i materije. Finalno, prikazani umetnički radovi nude i mogućnost da se njihovi segmenti i detalji otkrivaju kao zasebne celine apstraktnog prizora koji se kontinuirano ispunjava uvek novim odnosima oblika, forme i teksture. Maja Petrović istoričarka umetnosti